១លំដាប់មក ស្តេចដាវីឌទ្រង់មានព្រះបន្ទូលដល់ពួកជំនុំទាំងអស់គ្នាថា សាឡូម៉ូន ជាបុត្រយើងនេះ គឺជាបុត្រ១ដែលព្រះបានរើសទុក ទ្រង់នៅក្មេងខ្ចីនៅឡើយ ហើយការនេះធំណាស់ ដ្បិតព្រះវិហារនេះមិនមែនសំរាប់មនុស្ស គឺសំរាប់ព្រះយេហូវ៉ាដ៏ជាព្រះវិញ ២ យើងបានត្រៀមការអស់ពីចិត្ត សំរាប់ព្រះវិហាររបស់ព្រះនៃយើង គឺជាមាសសំរាប់ប្រដាប់ធ្វើពីមាស ប្រាក់សំរាប់ប្រដាប់ធ្វើពីប្រាក់ លង្ហិនសំរាប់ប្រដាប់ធ្វើពីលង្ហិន ដែកសំរាប់ប្រដាប់ធ្វើពីដែក ឈើសំរាប់ប្រដាប់ធ្វើពីឈើ ថ្មអូនីក្ស និងត្បូងសំរាប់បញ្ចុះ ដែលមានពណ៌ផ្សេងៗ និងត្បូងមានដំឡៃគ្រប់មុខ ព្រមទាំងថ្មកែវជាបរិបូរ ៣ មួយទៀត ដោយព្រោះយើងមានចិត្តស្រឡាញ់ ដល់ព្រះវិហាររបស់ព្រះនៃយើង បានជាយើងប្រគល់មាស និងប្រាក់ទាំងប៉ុន្មាន ដែលជារបស់ផងខ្លួនយើង សំរាប់ព្រះវិហាររបស់ព្រះនៃយើង ក្រៅអំពីរបស់ទាំងប៉ុន្មាន ដែលយើងបានត្រៀមទុក សំរាប់ទីបរិសុទ្ធនេះ ៤ គឺមាស៣ពាន់ហាប ជាមាសស្រុកអូភារ ប្រាក់ដែលសំរងស្រាប់៧ពាន់ហាប សំរាប់នឹងស្រោបជញ្ជាំងមន្ទីរទាំងប៉ុន្មាន ៥ ហើយមាសសំរាប់ប្រដាប់ធ្វើពីមាស និងប្រាក់សំរាប់ប្រដាប់ធ្វើពីប្រាក់ ហើយសំរាប់គ្រប់ទាំងការ ដែលពួកជាងមានស្នាដៃនឹងធ្វើ ដូច្នេះ នៅថ្ងៃនេះ តើមានអ្នកណាចូលចិត្ត ចង់ថ្វាយដល់ព្រះយេហូវ៉ាដែរឬទេ។៦ គ្រានោះពួកអ្នកដែលជាកំពូលលើវង្សរបស់ឪពុកគេ ពួកចៅហ្វាយនៃពូជអំបូរអ៊ីស្រាអែលទាំងប៉ុន្មាន និងពួកមេធំតូច ហើយពួកនាយដែលត្រួតការរបស់ស្តេច គេក៏ថ្វាយដោយស្ម័គ្រពីចិត្ត ៧ គេថ្វាយសំរាប់ការងារ ក្នុងព្រះវិហារនៃព្រះ ជាមាស៥ពាន់ហាប និង១ម៉ឺនជី ប្រាក់១ម៉ឺនហាប លង្ហិន១ម៉ឺន៨ពាន់ហាប និងដែក១សែនហាប ៨ ហើយអ្នកណាដែលមានត្បូង នោះក៏ថ្វាយទៅក្នុងឃ្លាំងព្រះវិហារនៃព្រះយេហូវ៉ា ក្រោមអំណាចយេហ៊ីអែល ជាពួកគើសុន ៩ នោះបណ្តាជនទាំងឡាយក៏រីករាយសប្បាយដោយបានថ្វាយស្ម័គ្រពីចិត្ត ពីព្រោះគេបានថ្វាយស្ម័គ្រពីចិត្តដល់ព្រះយេហូវ៉ា ដោយចិត្តស្មោះ ហើយស្តេចដាវីឌទ្រង់ក៏រីករាយសប្បាយ ដោយអំណរជាខ្លាំងដែរ។
ការយល់ដឹងពីអត្ថបទ
ស្តេចដាវីឌបានឧទ្ទិសទ្រព្យសម្បត្តិដ៏ច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់របស់ទ្រង់ជាសាធារណៈសម្រាប់ការសាងសង់ព្រះវិហារបរិសុទ្ធ ហើយបានជំរុញប្រជាជាតិឲ្យផ្គូផ្គងនឹងសេចក្តីសប្បុរសរបស់ទ្រង់។ អត្ថបទនេះបង្ហាញពីភាពជាអ្នកដឹកនាំដ៏ល្អឥតខ្ចោះ ដោយសារការចូលរួមចំណែកដ៏រីករាយ និងស្ម័គ្រចិត្តរបស់ប្រជាជននាំឱ្យមានការអបអរសាទរដ៏រួបរួមគ្នានៃការគោរពបូជា និងការលះបង់ចំពោះព្រះ។-ដាវីឌមិនគ្រាន់តែសុំឱ្យប្រជាជនបរិច្ចាគនោះទេ។ លោកបានបរិច្ចាគមាសប្រហែល ៣០០០ តាលែន និងប្រាក់ ៧០០០ តាលែន ដែលជាទ្រព្យសម្បត្តិផ្ទាល់ខ្លួនរបស់លោក។
-អ្នកដឹកនាំត្រូវតែធ្វើជាគំរូនៃអាកប្បកិរិយា ការលះបង់ និងការលះបង់ដែលពួកគេរំពឹងពីអ្នកដើរតាមរបស់ពួកគេជាមុនសិន។
-ដាវីឌទទួលស្គាល់ថា កូនប្រុសរបស់គាត់ គឺសាឡូម៉ូន «នៅក្មេង និងទន់ភ្លន់» ហើយភារកិច្ចនេះគឺធំធេងណាស់ ពីព្រោះព្រះវិហារបរិសុទ្ធមិនមែនសម្រាប់ស្តេចមនុស្សទេ ប៉ុន្តែសម្រាប់ «ព្រះអម្ចាស់ជាព្រះ»។ នេះបង្ហាញពីអាកប្បកិរិយារាបទាប – រៀបចំមនុស្សជំនាន់ក្រោយសម្រាប់ភាពជោគជ័យ ជាជាងការកាន់កាប់ការចាប់អារម្មណ៍។ – នៅពេលដែលដាវីឌសួរថា «តើអ្នកណាសុខចិត្តឧទ្ទិសការបម្រើរបស់ខ្លួននៅថ្ងៃនេះដល់ព្រះអម្ចាស់?» លោកសង្កត់ធ្ងន់ថា ព្រះចង់បានចិត្តដែលមានឆន្ទៈ និងមិនបង្ខំ។ ការថ្វាយបង្គំពិតមិនអាចត្រូវបានបង្ខំ ឬបង្ខិតបង្ខំទេ។ វាគឺជាចលនាសេរីនៃឆន្ទៈ។
១. តើខគម្ពីរមួយណាដែលជាព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះប្រទានមកខ្ញុំនៅថ្ងៃនេះ?
………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….។
២. ហេតុអ្វីបានជាទ្រង់ប្រទានខគម្ពីរនេះមកខ្ញុំដូចច្នេះ? ទូលបង្គំនឹងប្រព្រឹត្តតាមបង្គាប់ទ្រង់។
………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….។
៣. ប្រសិនបើកូនបានស្តាប់បង្គាប់ទ្រង់ហើយ តើទ្រង់នឹងប្រទានអ្វីមកដល់ទូលបង្គំ?
………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….។
សេចក្តីអធិស្ឋាន
………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….។
