ការអធិស្ឋាន
ការអានអត្ថបទ
១៦ ពួកចាស់ទុំក្នុងពួកជំនុំក៏សួរគ្នាថា ធ្វើដូចម្តេចឲ្យយើងរកប្រពន្ធឲ្យពួកគេដែលនៅសល់បាន ដ្បិតពួកស្ត្រីក្នុងពួកបេនយ៉ាមីនបានវិនាសអស់ហើយ ១៧ គេឆ្លើយថា ត្រូវឲ្យមានកេរអាករឲ្យពួកអ្នក ដែលបានរួចជីវិតក្នុងពួកបេនយ៉ាមីនផង ដើម្បីកុំឲ្យមានពូជអំបូរណាមួយ ត្រូវរលុបចេញពីសាសន៍អ៊ីស្រាអែលឡើយ ១៨ ប៉ុន្តែខ្លួនយើងរាល់គ្នា គ្មានច្បាប់នឹងឲ្យកូនយើងទៅធ្វើជាប្រពន្ធគេទេ (ដ្បិតពួកកូនចៅអ៊ីស្រាអែលបានស្បថថា ត្រូវបណ្តាសាហើយ អ្នកណាដែលឲ្យកូនខ្លួនទៅធ្វើជាប្រពន្ធរបស់ពួកបេនយ៉ាមីន) ១៩ រួចគេប្រាប់ថា មើល រាល់តែឆ្នាំគេតែងធ្វើបុណ្យថ្វាយព្រះយេហូវ៉ា នៅត្រង់ស៊ីឡូរ ដែលនៅខាងជើងបេត-អែល ហើយខាងកើតផ្លូវ ដែលឡើងពីបេត-អែលទៅឯស៊ីគែម និងខាងត្បូងល្បូណា ២០ ដូច្នេះគេបង្គាប់ដល់ពួកកូនចៅបេនយ៉ាមីនថា ចូរឯងរាល់គ្នាទៅបង្កប់ខ្លួនក្នុងចំការទំពាំងបាយជូរទៅ ២១ ចាំមើល បើពួកស្រីក្រមុំនៅស៊ីឡូរចេញមកលេង នោះចូរឯងរាល់គ្នាចេញពីចំការទំពាំងបាយជូរ ទៅចាប់យកពួកស្រីក្រមុំស៊ីឡូរទាំងនោះ ធ្វើជាប្រពន្ធគ្រប់ៗគ្នាចុះ រួចត្រឡប់ទៅឯស្រុកបេនយ៉ាមីនវិញទៅ ២២ បើកាលណាឪពុកបងប្អូនរបស់ស្ត្រីទាំងនោះមកប្តឹងយើង នោះយើងនឹងអង្វរថា សូមអាណិតមេត្តាដល់គេឲ្យយើងផង ដ្បិតយើងទៅច្បាំងនោះ មិនបានទុកប្រពន្ធឲ្យគេគ្រប់គ្នាទេ មួយទៀតមិនមែនជាអ្នករាល់គ្នា ដែលបានឲ្យស្ត្រីទាំងនោះទៅគេដែរ បើអ្នករាល់គ្នាបានធ្វើដូច្នេះ នោះមានទោសមែន ២៣ ពួកកូនចៅបេនយ៉ាមីនក៏ធ្វើដូច្នោះ គេចាប់យកជាប្រពន្ធ១ម្នាក់គ្រប់គ្នាតាមចំនួនគេ ពីពួកក្រមុំដែលកំពុងលេង រួចនាំជំរត់យកទៅឯស្រុកជាមរដករបស់គេទៅ ក៏សង់ទីក្រុងឡើងវិញ ហើយតាំងទីលំនៅផង ២៤ នៅគ្រានោះពួកកូនចៅអ៊ីស្រាអែល ក៏ចេញពីទីនោះត្រឡប់ទៅឯពូជអំបូរ និងគ្រួសាររបស់គេរៀងខ្លួន គឺវិលទៅឯស្រុក ជាមរដករបស់គេគ្រប់គ្នាទៅ។
២៥ នៅគ្រានោះឯង គ្មានស្តេចនៅស្រុកអ៊ីស្រាអែលទេ គឺមនុស្សទាំងឡាយតែងប្រព្រឹត្តការអ្វី តាមដែលគេយល់ឃើញថាត្រឹមត្រូវគ្រប់គ្នា។:៚
តើទ្រង់នឹងប្រទានពាក្យអ្វីដល់ទូលបង្គំនៅថ្ងៃនេះ? ខ្ញុំនឹងទទួល
ហេតុអ្វីបានជាព្រះអង្គប្រទានពាក្យនេះមកខ្ញុំ?
តើខ្ញុំគួររស់នៅជាមួយពាក្យទាំងនេះដោយរបៀបណា?
ការយល់ដឹងអំពីអត្ថបទ
ការកកើតឡើងវិញនៃកុលសម្ព័ន្ធបេនយ៉ាមីន
នៅក្នុងជំពូកចុងក្រោយនេះបានពិពណ៌នាអំពីការប៉ុនប៉ងអស់សង្ឃឹមរបស់ជនជាតិអ៊ីស្រាអែលក្នុងការស្វែងរកប្រពន្ធសម្រាប់ពួកបេនយ៉ាមីនដែលនៅសេសសល់បន្ទាប់ពីការបំផ្លាញកុលសម្ព័ន្ធមួយនេះ។ ពួកគេប្រើវិធីពីរយ៉ាង៖ ទីមួយសម្លាប់បុរស និងស្ត្រីមិនព្រហ្មចារីនៅស្រុកយ៉ាបេស-កាឡាដ ហើយប្រគល់តែក្រមុំព្រហ្មចារីដល់ពួកប្រុសៗបេនយ៉ាមីន និងទីពីររៀបចំឲ្យពួកបេនយ៉ាមីនចាប់ប្រពន្ធពីពិធីបុណ្យនៅស៊ីឡូ។ ជំពូកនេះបញ្ចប់ដោយសង្កត់ធ្ងន់លើភាពខ្វះខាតនៃភាពជាអ្នកដឹកនាំ និងការគិតតែពីខ្លួនឯងជាធំនៅក្នុងសម័យកាលនោះ ដោយនិយាយថា “នៅសម័យនោះគ្មានស្តេចនៅក្នុងអ៊ីស្រាអែលទេ មនុស្សគ្រប់គ្នាបានធ្វើអ្វីដែលត្រឹមត្រូវនៅក្នុងភ្នែករបស់ខ្លួនឯងតែប៉ុណ្ណោះ”។ -យើងមិនអាចសម្រេចលើគំនិតរបស់យើងផ្ទាល់ថា ត្រឹមត្រូវក្នុងកិច្ចការទាំងឡាយចំពោះអ្នកដទៃឡើយ ហើយយើងក៍មិនអាចកាត់ទោសអ្នកដទៃបានដែរគឺមានតែព្រះមួយប៉ុណ្ណោះដែលអាចសម្រេចការទាំងនេះបាន (ម៉ាថាយ ៧:១) ។
សួរព្រះម្តងទៀត
ការអធិស្ឋាន
