១៥ បងប្អូនអើយ ខ្ញុំនិយាយតាមបែបភាពមនុស្សថា សូម្បីតែសេចក្តីសញ្ញារបស់មនុស្ស បើគេយល់ព្រមតាំងនឹងគ្នាជាស្រេចហើយ នោះគ្មានអ្នកណានឹងលើកចោល ឬបន្ថែមបញ្ចូលអ្វីឡើយ ១៦ រីឯសេចក្តីសន្យាទាំងប៉ុន្មាន នោះបានតាំងនឹងលោកអ័ប្រាហាំ ហើយនិងពូជលោក តែទ្រង់មិនបានមានព្រះបន្ទូលថា «និងពូជទាំងប៉ុន្មាន» ដូចជាមានពូជជាច្រើននោះទេ គឺចំពោះពូជតែ១វិញ ដោយថា «និងពូជលោក១នោះឯង» គឺជាព្រះគ្រីស្ទ ១៧ ខ្ញុំចង់និយាយដូច្នេះថា សេចក្តីសញ្ញាដែលព្រះបានយល់ព្រមជាមុន នោះក្រឹត្យវិន័យ ដែលកើតឡើង៤៣០ឆ្នាំជាក្រោយនឹងលើកចោល ឲ្យសេចក្តីសញ្ញានោះទៅជាឥតប្រយោជន៍មិនបាន ១៨ ដ្បិតបើសិនជាមរដកនោះបានមក ដោយអាងក្រឹត្យវិន័យ នោះមិនមែនអាងសេចក្តីសន្យាទៀតទេ តែព្រះទ្រង់បានប្រទានដល់លោកអ័ប្រាហាំ តាមសេចក្តីសន្យាវិញ ១៩ ដូច្នេះ តើហេតុអ្វីបានជាមានក្រឹត្យវិន័យ នោះគឺបានបន្ថែមបញ្ចូល ដោយព្រោះសេចក្តីរំលងច្បាប់ ទាល់តែពូជបានកើតឡើង ដែលទ្រង់តាំងសេចក្តីសន្យានោះឲ្យ ដោយសារពួកទេវតា នៅដៃនៃអ្នកកណ្តាលម្នាក់ ២០ រីឯអ្នកកណ្តាល នោះមិនមែនបង្រួបបង្រួមអ្នកណាតែម្នាក់ឯងនោះឡើយ តែចំណែកព្រះ ទ្រង់ជាព្រះតែ១ទេ។២១ ដូច្នេះ តើក្រឹត្យវិន័យទាស់ទទឹងនឹងសេចក្តីសន្យានៃព្រះឬអី មិនមែនទេ ដ្បិតបើសិនជាមានក្រឹត្យវិន័យណាប្រទានមក ដែលអាចនឹងធ្វើឲ្យរស់បាន នោះប្រាកដជាសេចក្តីសុចរិតនឹងមក ដោយសារក្រឹត្យវិន័យនោះហើយ ២២ ប៉ុន្តែ គម្ពីរបានបង្ខាំងគ្រប់ទាំងអស់ក្នុងអំពើបាប ដើម្បីឲ្យសេចក្តីដែលទ្រង់សន្យា បានប្រទានមកដល់ពួកអ្នកជឿវិញ ដោយសារសេចក្តីជំនឿដល់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ
ការយល់ដឹងពីអត្ថបទ
ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះបានបង្រៀនថា សេចក្ដីសន្យារបស់ព្រះអំពីសេចក្ដីសង្គ្រោះដល់លោកអ័ប្រាហាំ កើតឡើងដោយព្រះគុណ និងសេចក្ដីជំនឿ មិនមែនដោយការកាន់តាមក្រឹត្យវិន័យរបស់លោកម៉ូសេនោះទេ។ នៅក្នុងអត្ថបទនេះ សាវកប៉ូលពន្យល់ថា ក្រឹត្យវិន័យបានកើតឡើង ៤៣០ ឆ្នាំបន្ទាប់ពីការសន្យារបស់ព្រះ មិនអាចលុបចោលការសន្យានោះបានទេ ហើយជំនួសមកវិញ វាដើរតួជាមគ្គុទ្ទេសក៍បណ្ដោះអាសន្ន ដើម្បីបង្ហាញមនុស្សអំពីអំពើបាបរបស់ពួកគេ និងចង្អុលបង្ហាញពួកគេទៅកាន់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ។លោកប៉ូលប្រៀបធៀបសេចក្ដីសន្យារបស់ព្រះទៅនឹងឆន្ទៈ ឬកិច្ចសន្យាស្របច្បាប់របស់មនុស្ស ដែលមិនអាចផ្លាស់ប្តូរ ឬលុបចោលបាន នៅពេលដែលវាត្រូវបានកំណត់។ សេចក្ដីសន្យាត្រូវបានធ្វើឡើងចំពោះអ័ប្រាហាំ និង «ពូជពង្ស» ពិសេសរបស់គាត់ (ឬពូជពង្ស) ដែលប៉ូល បញ្ជាក់ថាមានន័យថាព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ។ ដោយសារតែព្រះបានធ្វើការសន្យាជាច្រើនសតវត្សមុនពេលដែលក្រឹត្យវិន័យរបស់លោកម៉ូសេត្រូវបានប្រទានមក ច្បាប់ក្រោយៗទៀតមិនអាចលុបចោលអំណោយទានដើមដោយឥតគិតថ្លៃបានទេ។ សេចក្ដីសុចរិតកើតចេញពីការជឿលើការសន្យា មិនមែនទទួលបានមរតកតាមរយៈក្រឹត្យវិន័យទេ។ប្រសិនបើច្បាប់អាចសង្គ្រោះយើង និងផ្ដល់ជីវិតអស់កល្បជានិច្ច នោះមនុស្សអាចទទួលបានទំនាក់ទំនងត្រឹមត្រូវជាមួយព្រះ។ ប៉ុន្តែច្បាប់ត្រូវបានបន្ថែមនៅពេលក្រោយ ដើម្បីចង្អុលបង្ហាញយ៉ាងច្បាស់អំពីអំពើខុសឆ្គង និងអំពើរំលងរបស់មនុស្ស។ ព្រះគម្ពីរចាក់សោរ មនុស្សទាំងអស់នៅក្រោមអំណាចនៃអំពើបាប។ ក្រឹត្យវិន័យដើរតួដូចជាអ្នកយាម ឬអ្នកយាមគុក ដើម្បីបញ្ជាក់ដល់មនុស្សគ្រប់គ្នាថា ពួកគេមិនអាចសង្គ្រោះខ្លួនឯងបានទេ។ ច្បាប់មិនប្រឆាំងនឹងសេចក្ដីសន្យារបស់ព្រះទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ វាកំណត់ដំណាក់កាល ដើម្បីឲ្យសេចក្ដីសង្គ្រោះអាចត្រូវបានផ្ដល់ដោយសេរី តាមរយៈសេចក្ដីជំនឿលើព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ដល់អ្នកដែលជឿ។
១. តើខគម្ពីរមួយណាដែលព្រះប្រទានមកខ្ញុំនៅថ្ងៃនេះ?
………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………។
២. ហេតុអ្វីបានជាទ្រង់ប្រទានខគម្ពីរនេះមកខ្ញុំដូចច្នេះ ? ទូលបង្គំនឹងទទួលតាមបង្គាប់ទ្រង់។
………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………។
៣. ប្រសិនបើកូនបានធ្វើតាមបង្គាប់ទ្រង់ហើយ តើទ្រង់នឹងប្រទានអ្វីមកដល់ខ្ញុំ?
………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………។
សេចក្តីអធិស្ឋាន
………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………។
