១៦ ដូច្នេះ ស្តេចដាវីឌទ្រង់ចូលទៅគង់នៅចំពោះព្រះយេហូវ៉ា ទូលថា ឱព្រះយេហូវ៉ាដ៏ជាព្រះអើយ តើទូលបង្គំជាអ្វី តើកូនចៅទូលបង្គំជាអ្វី បានជាទ្រង់ប្រោសឲ្យទូលបង្គំបានដល់ត្រឹមនេះ ១៧ ប៉ុន្តែ ឱព្រះអង្គអើយ នេះជាការយ៉ាងតូច នៅព្រះនេត្រទ្រង់ទេ បានជាទ្រង់មានព្រះបន្ទូលពីពូជពង្សនៃទូលបង្គំ រហូតដល់យូរអង្វែងទៅមុខទៀត ឱព្រះយេហូវ៉ាដ៏ជាព្រះអើយ ទ្រង់បានទតមកទូលបង្គំ តាមសណ្ឋានមនុស្សជាន់ខ្ពស់ ១៨ តើដាវីឌទូលបង្គំនឹងទូលដល់ទ្រង់យ៉ាងដូចម្តេចទៀត ពីកិត្តិយសដែលទ្រង់បានប្រទានមកទូលបង្គំ ដ្បិតទ្រង់ស្គាល់ទូលបង្គំហើយ ១៩ ឱព្រះយេហូវ៉ាអើយ ទ្រង់បានធ្វើការធំទាំងនេះ ដោយយល់ដល់ទូលបង្គំ ហើយតាមបំណងព្រះហឫទ័យទ្រង់ ដើម្បីនឹងសំដែង ឲ្យស្គាល់អស់ទាំងការដ៏ធំទាំងនេះ ២០ ឱព្រះយេហូវ៉ាអើយ គ្មានព្រះឯណាឲ្យដូចទ្រង់ឡើយ ហើយតាមគ្រប់ទាំងសេចក្តី ដែលត្រចៀកទូលបង្គំរាល់គ្នាបានឮ នោះក៏គ្មានព្រះឯណាក្រៅពីទ្រង់ដែរ ២១ តើមានសាសន៍ឯណាមួយ នៅផែនដី ឲ្យដូចអ៊ីស្រាអែល ជារាស្ត្ររបស់ផងទ្រង់នេះ ដែលព្រះបានយាងទៅប្រោសលោះ ទុកជារាស្ត្ររបស់ទ្រង់ ដើម្បីឲ្យបានល្បីព្រះនាម ដោយការយ៉ាងធំហើយគួរស្ញែងខ្លាច ដោយបណ្តេញសាសន៍ដ៏ទៃ ពីមុខរាស្ត្រទ្រង់ចេញ ជារាស្ត្រដែលទ្រង់បានលោះពីស្រុកអេស៊ីព្ទមកដូច្នេះ ២២ ដ្បិតទ្រង់បានយកអ៊ីស្រាអែល ជារាស្ត្រទ្រង់ ធ្វើជារបស់ផងទ្រង់ នៅជារៀងរាបដរាបទៅហើយ ឱព្រះយេហូវ៉ាអើយ ទ្រង់ក៏បានត្រឡប់ជាព្រះដល់គេដែរ ២៣ ឥឡូវនេះ ឱព្រះយេហូវ៉ាអើយ សូមឲ្យសេចក្តីដែលទ្រង់បានមានព្រះបន្ទូល ពីដំណើរទូលបង្គំ និងពីពូជពង្សរបស់ទូលបង្គំ បានជាប់នៅជាដរាបតទៅ ហើយសូមទ្រង់សំរេច ដូចជាទ្រង់បានមានព្រះបន្ទូលនោះ ២៤ សូមឲ្យសេចក្តីនោះបានតាំងឡើង ដើម្បីឲ្យព្រះនាមទ្រង់បានដំកើងឡើងជាដរាប ដោយពាក្យថា ព្រះយេហូវ៉ានៃពួកពលបរិវារ ទ្រង់ជាព្រះនៃសាសន៍អ៊ីស្រាអែល គឺជាព្រះដល់ពួកអ៊ីស្រាអែល ហើយពូជពង្សរបស់ដាវីឌ ក៏បានខ្ជាប់ខ្ជួននៅចំពោះទ្រង់ដែរ ២៥ ដ្បិត ឱព្រះនៃទូលបង្គំអើយ ទ្រង់បានសំដែងឲ្យទូលបង្គំដឹងថា ទ្រង់នឹងតាំងវង្សទូលបង្គំឡើង ហេតុនោះបានជាទូលបង្គំបាននឹកក្នុងចិត្តចង់អធិស្ឋាននៅចំពោះទ្រង់ ២៦ ឥឡូវនេះ ឱព្រះយេហូវ៉ាអើយ ទ្រង់ជាព្រះ ហើយទ្រង់បានមានព្រះបន្ទូលសេចក្តីល្អនេះដល់ទូលបង្គំ ២៧ ឥឡូវនេះ ទ្រង់បានសព្វព្រះហឫទ័យនឹងប្រទានពរដល់វង្សរបស់ទូលបង្គំ ឲ្យបាននៅជាប់ចំពោះទ្រង់ជាដរាបទៅ ដ្បិតឱព្រះយេហូវ៉ាអើយ ទ្រង់បានប្រទានពរហើយ ដូច្នេះ វង្សទូលបង្គំនឹងបានពរពិតជាដរាបទៅ។
ការយល់ដឹងពីអត្ថបទ
ស្តេចដាវីឌបានឆ្លើយតបទៅនឹងសេចក្ដីសន្យានៃសេចក្ដីសញ្ញារបស់ព្រះ (សេចក្ដីសញ្ញារបស់ដាវីឌ) ជាមួយនឹងការអធិស្ឋានដ៏រាបទាប និងគោរពបូជាយ៉ាងខ្លាំង។ ជំនួសឲ្យការគិតអំពីសមិទ្ធផលរាជវង្សរបស់ខ្លួន ដាវីឌមានការភ្ញាក់ផ្អើលចំពោះព្រះគុណដែលមិនទាន់ទទួលបានរបស់ព្រះ ដោយទទួលស្គាល់អធិបតេយ្យភាពដ៏ដាច់ខាតរបស់ទ្រង់ សេចក្ដីស្រឡាញ់ដ៏ខ្ជាប់ខ្ជួន និងភាពអស់កល្បនៃនគររបស់ទ្រង់។ អត្ថបទនេះបែងចែកជាបីប្រធានបទសំខាន់ៗនៃការអធិស្ឋានរបស់ដាវីឌ៖
១. ការបន្ទាបខ្លួន និងឥរិយាបថនៃការកោតខ្លាចព្រះដ៏លើសលប់ ៖ ដាវីឌ «អង្គុយនៅចំពោះព្រះអម្ចាស់» ដោយបង្ហាញឥរិយាបថនៃការសញ្ជឹងគិតដោយស្ងប់ស្ងាត់ និងការចុះចូលដោយរាបទាប។ គាត់សួរថា «ឱព្រះអម្ចាស់ជាព្រះ តើខ្ញុំជានរណា ហើយគ្រួសារខ្ញុំជានរណា ដែលទ្រង់បាននាំខ្ញុំមកដល់ចំណុចនេះ?» ដាវីឌទទួលស្គាល់ដើមកំណើតដ៏តូចទាបរបស់គាត់ (ក្នុងនាមជាក្មេងគង្វាលចៀម) ហើយមានការភ្ញាក់ផ្អើលដែលព្រះបានជ្រើសរើសដើម្បីពង្រីកពូជពង្សរបស់គាត់រហូតមកដល់អនាគត។ ដាវីឌដឹងថាផែនការរបស់ព្រះមិនមានឫសគល់នៅក្នុងគុណសម្បត្តិរបស់គាត់ទេ ប៉ុន្តែនៅក្នុងព្រះហឫទ័យ និងព្រះគុណដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុតរបស់ព្រះ។
២.ភាពអស្ចារ្យរបស់ព្រះ៖ ដាវីឌប្រកាសថា គ្មានអ្នកណាដូចព្រះទេ ដោយឆ្លុះបញ្ចាំងពីរបៀបដែលព្រះអម្ចាស់បានជួយសង្គ្រោះអ៊ីស្រាអែលពីប្រទេសអេហ្ស៊ីប ដើម្បីធ្វើឱ្យពួកគេក្លាយជារាស្ត្ររបស់ទ្រង់ជារៀងរហូត។ លោកបានផ្លាស់ប្តូរការចាប់អារម្មណ៍ទាំងស្រុងទៅលើទង្វើ និងចរិតលក្ខណៈដ៏មានឫទ្ធានុភាពរបស់ព្រះ ដោយទទួលស្គាល់ថាព្រះបានបង្កើតអ៊ីស្រាអែលជារាស្ត្ររបស់ទ្រង់ជាអចិន្ត្រៃយ៍។
១. ព្រះបន្ទូលដែលព្រះប្រទានមកខ្ញុំនៅថ្ងៃនេះ។
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………។
២. ហេតុអ្វីបានជាទ្រង់ប្រទានខគម្ពីរនេះមកខ្ញុំដូចច្នេះ? ទូលបង្គំនឹងទទួលតាមបង្គាប់ទ្រង់។
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………។
៣. ប្រសិនបើខ្ញុំបានធ្វើតាមបង្គាប់ទ្រង់ហើយតើទ្រង់នឹងប្រទានអ្វីដល់ទូលបង្គំ?
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………។
សេចក្តីអធិស្ឋាន
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………។
