៧ នៅថ្ងៃនោះឯង ដាវីឌបានបង្គាប់មុនដំបូង ឲ្យមានការអរព្រះគុណដល់ព្រះយេហូវ៉ា ដោយសារអេសាភ និងពួកបងប្អូនលោកថា៨ ចូរអរព្រះគុណដល់ព្រះយេហូវ៉ា ចូរអំពាវនាវដល់ព្រះនាមទ្រង់ចុះ ចូរសំដែងពីអស់ទាំងការនៃទ្រង់ នៅកណ្តាលគ្រប់ទាំងសាសន៍ ៩ ចូរច្រៀងថ្វាយទ្រង់ ចូរច្រៀងសរសើរដល់ទ្រង់ចុះ ចូរនឹកថ្លែងពីអស់ទាំងការអស្ចារ្យរបស់ទ្រង់ ១០ ចូរមានចិត្តរីករាយ ដោយនូវព្រះនាមបរិសុទ្ធរបស់ទ្រង់ ចូរឲ្យអស់អ្នក ដែលស្វែងរកព្រះយេហូវ៉ា មានចិត្តអរសប្បាយឡើង ១១ ចូរសង្កិនរកព្រះយេហូវ៉ា និងឥទ្ធានុភាពរបស់ទ្រង់ ចូររកព្រះភក្ត្រទ្រង់ជានិច្ច ១២ ចូរនឹកចាំពីអស់ទាំងការអស្ចារ្យ ដែលទ្រង់បានធ្វើ គឺពីការចំឡែករបស់ទ្រង់ និងពីសេចក្តីយុត្តិធម៌ដែលចេញពីព្រះឱស្ឋទ្រង់មក ១៣ ឱអ្នករាល់គ្នាជាពូជពង្សអ៊ីស្រាអែល ជាពួកបំរើទ្រង់ គឺពួកកូនចៅយ៉ាកុប ជាពួកអ្នកជ្រើសរើសរបស់ទ្រង់អើយ ១៤ ទ្រង់ជាព្រះយេហូវ៉ា ជាព្រះនៃយើងរាល់គ្នា សេចក្តីបញ្ញត្តទាំងប៉ុន្មាននៃទ្រង់ នៅពេញពាសលើផែនដី ១៥ ចូរនឹកចាំពីសេចក្តីសញ្ញារបស់ទ្រង់ជាដរាប គឺជាព្រះបន្ទូល ដែលទ្រង់បានបង្គាប់ ដល់មនុស្សទាំងពាន់ដំណ ១៦ ជាសេចក្តីសញ្ញា ដែលទ្រង់បានតាំងនឹងអ័ប្រាហាំ ហើយជាសេចក្តីសម្បថ ដែលទ្រង់បានស្បថនឹងអ៊ីសាក ១៧ ព្រមទាំងបញ្ជាក់សេចក្តីនោះឯងទុកជាច្បាប់ដល់យ៉ាកុប ហើយដល់អ៊ីស្រាអែល សំរាប់ជាសញ្ញាដ៏នៅអស់កល្បជានិច្ច ១៨ ដោយព្រះបន្ទូលថា អញ និងឲ្យស្រុកកាណានដល់ឯង ទុកជាចំណែកមរដករបស់ឯង ១៩ ក្នុងកាលដែលអ្នករាល់គ្នានៅគ្នាតិចនៅឡើយ គឺមានគ្នាតិចណាស់ ក៏គ្រាន់តែស្នាក់នៅស្រុកនេះប៉ុណ្ណោះផង ២០ គេចេញដំណើរពីនគរ១ទៅនគរ១ ហើយពីសាសន៍១ដល់សាសន៍១ទៀត ២១ ទ្រង់មិនបើកឲ្យមនុស្សណាសង្កត់សង្កិនគេឡើយ ទ្រង់បានបន្ទោសដល់ទាំងពួកស្តេចដោយព្រោះគេផង ២២ ដោយព្រះបន្ទូលថា កុំពាល់ពួកដែលអញបានចាក់ប្រេងឲ្យឡើយ ក៏កុំឲ្យធ្វើបាបដល់ពួកហោរារបស់អញដែរ ២៣ ឱលោកីយ៍ទាំងមូលអើយ ចូរច្រៀងថ្វាយព្រះយេហូវ៉ាចុះ ហើយសំដែងពីសេចក្តីសង្គ្រោះរបស់ទ្រង់រាល់ៗថ្ងៃ
ការយល់ដឹងពីអត្ថបទ
នេះគឺជាទំនុកតម្កើងដ៏អស្ចារ្យនៃការអរព្រះគុណ ដែលសរសេរឡើងដើម្បីអបអរសាទរការវិលត្រឡប់របស់ហិបនៃសេចក្តីសញ្ញាទៅកាន់ក្រុងយេរូសាឡឹមវិញ។ អត្ថបទនេះអំពាវនាវដល់អ្នកជឿឲ្យចងចាំពីកិច្ចការដ៏អស្ចារ្យរបស់ព្រះ ពឹងផ្អែកលើសេចក្តីសន្យាដ៏អស់កល្បជានិច្ចរបស់ទ្រង់ និងប្រកាសពីសិរីល្អរបស់ទ្រង់។ រចនាសម្ព័ន្ធនៃអត្ថបទនេះត្រូវបានបែងចែកជាពីរប្រធានបទស្នូល៖ ការអំពាវនាវឲ្យសរសើរ និងការអញ្ជើញឲ្យចងចាំ។ដាវីឌបានតែងតាំងអេសាភ និងពួកលេវី ឲ្យដឹកនាំក្រុមជំនុំក្នុងទំនុកតម្កើងអរព្រះគុណ។ ការថ្លែងអំណរគុណ និងការធ្វើទីបន្ទាល់៖ ទំនុកតម្កើងចាប់ផ្តើមដោយការណែនាំយ៉ាងសកម្មមួយថា «ឱ! ចូរអរព្រះគុណដល់ព្រះយេហូវ៉ា» និង «ប្រកាសពីកិច្ចការរបស់ទ្រង់ក្នុងចំណោមប្រជាជន»។ ការថ្វាយបង្គំពិតមិនមែនមានន័យថាជារឿងឯកជន និងស្ងាត់ស្ងៀមនោះទេ។ វាគឺជាការប្រកាសជាសាធារណៈអំពីសេចក្តីល្អរបស់ព្រះ។ ការស្វែងរកព្រះភក្ត្ររបស់ទ្រង់៖ លើកទឹកចិត្តសហគមន៍ឲ្យ «ស្វែងរកព្រះអម្ចាស់ និងកម្លាំងរបស់ទ្រង់ ចូរស្វែងរកព្រះភក្ត្ររបស់ទ្រង់ជានិច្ច»។ នេះផ្លាស់ប្តូរការផ្តោតអារម្មណ៍ពីការគ្រាន់តែសុំរបស់ពីព្រះ ទៅជាការប្រាថ្នាចង់បានវត្តមានរបស់ទ្រង់ និងការរួបរួមជាប់ជានិច្ច។ខគម្ពីរទាំងនេះផ្តល់នូវការឆ្លុះបញ្ចាំងជាប្រវត្តិសាស្ត្រអំពីភាពផុយស្រួយរបស់ពួកបុព្វបុរសដំបូងៗ និងការការពារដ៏មានអធិបតេយ្យភាពរបស់ព្រះលើពួកគេ។ ងាយរងគ្រោះប៉ុន្តែមានសុវត្ថិភាព៖ នៅពេលដែលបុព្វបុរសនៃអ៊ីស្រាអែល «មានចំនួនតិច មានមនុស្សតិចណាស់ ហើយជាមនុស្សចម្លែកនៅក្នុងនោះ»ពួកគេបានវង្វេងជាពួកពនេចរពីនគរមួយទៅនគរមួយ។ អន្តរាគមន៍ពីព្រះ៖ ទោះបីជាពួកគេងាយរងគ្រោះក៏ដោយ ព្រះបានការពារពួកគេ ដោយបដិសេធមិនឱ្យនរណាម្នាក់គាបសង្កត់ពួកគេ និងព្រមានស្តេចថា៖ «កុំប៉ះអ្នកដែលយើងបានចាក់ប្រេងតាំង ហើយកុំធ្វើបាបព្យាការីរបស់យើងឡើយ»។
ព្រះបន្ទូលដែលព្រះបានប្រទានមកខ្ញុំនៅថ្ងៃនេះ
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..។
១. ហេតុអ្វីបានជាព្រះអង្គទ្រង់ប្រទានខគម្ពីរនេះមកខ្ញុំដូចច្នេះ? ទូលបង្គំនឹងធ្វើតាមបង្គាប់ទ្រង់។
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..។
២. តើទ្រង់នឹងប្រទានអ្វីដល់ខ្ញុំ ពេលដែលខ្ញុំចេះស្តាប់បង្គាប់នឹងធ្វើតាមព្រះបន្ទូលរបស់ទ្រង់?
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..។
៣. តើមានវិធីណាខ្លះដែលអាចនាំខ្ញុំឲ្យដើរតាមព្រះបន្ទូលរបស់ទ្រង់ដោយខ្ជាប់ខ្ជួនបាន?
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..។
