១ ដាវីឌទ្រង់បានពិគ្រោះជាមួយនឹងពួកមេទ័ពធំតូច គឺជាអ្នកនាំមុខទាំងអស់ ២ ហើយទ្រង់មានព្រះបន្ទូលនឹងពួកជំនុំអ៊ីស្រាអែលទាំងអស់ថា បើការនេះពេញចិត្តដល់អ្នករាល់គ្នា ហើយក៏កើតអំពីព្រះយេហូវ៉ា ជាព្រះនៃយើងរាល់គ្នាដែរ នោះចូរយើងចាត់គេឲ្យទៅពេញក្នុងស្រុក ដល់ពួកបងប្អូនយើង ដែលនៅសល់ក្នុងពួកអ៊ីស្រាអែល ហើយដល់ពួកសង្ឃ និងពួកលេវី ដែលនៅអស់ទាំងទីក្រុង និងភូមិគេទាំងប៉ុន្មាន ដើម្បីឲ្យគេមូលគ្នា មកឯយើងផងចុះ ៣ ហើយចូរយើងនាំហិបរបស់ព្រះនៃយើង មកឯយើងដែរ ដ្បិតយើងរាល់គ្នាមិនបាននឹកដល់ហិបនោះ ក្នុងគ្រាសូលឡើយ ៤ ពួកជំនុំទាំងអស់គ្នា ក៏យល់ព្រមនឹងធ្វើដូច្នោះ ដ្បិតការនោះជាទីពេញចិត្តដល់ពួកជនទាំងឡាយ ៥ ដូច្នេះ ដាវីឌក៏ប្រមូលពួកអ៊ីស្រាអែលទាំងអស់មក ចាប់តាំងពីស្ទឹងស៊ីហោររបស់ស្រុកអេស៊ីព្ទ រហូតដល់ទ្វារចូលស្រុកហាម៉ាត ដើម្បីនឹងយកហិបនៃព្រះ ពីក្រុងគារយ៉ាត់-យារីមមក ៦ ដាវីឌ និងពួកអ៊ីស្រាអែលទាំងអស់ ក៏ឡើងទៅឯក្រុងបាឡា គឺជាគារយ៉ាត់-យារីមរបស់ពួកយូដា ដើម្បី និងយកហិបនៃព្រះយេហូវ៉ាដ៏ជាព្រះមក ដែលទ្រង់គង់នៅកណ្តាលចេរូប៊ីនទាំង២ ដែលហិបនោះបានហៅតាមព្រះនាមទ្រង់ ៧ គេក៏យកហិបនៃព្រះដាក់លើរទះថ្មី នាំចេញពីផ្ទះអ័ប៊ីន៉ាដាប់មក មានអ៊ុសា និងអ័ហ៊ីយ៉ូរជាអ្នកបរ ៨ ឯដាវីឌ និងពួកអ៊ីស្រាអែលទាំងអស់គ្នា គេក៏ប្រគំភ្លេងនៅចំពោះព្រះ អស់ពីកំឡាំង ព្រមទាំងច្រៀងចំរៀងផង ដោយស៊ុង ពិណ ក្រាប់ ឈឹង និងត្រែ។៩ តែកាលគេទៅដល់លានស្រូវរបស់គីដូន នោះអ៊ុសាលូកដៃទៅចាប់ទប់ហិប ពីព្រោះគោកញ្ជ្រោលឡើង ១០ ដូច្នេះ ព្រះយេហូវ៉ាទ្រង់មានសេចក្តីក្រោធនឹងអ៊ុសា ក៏ប្រហារគាត់បង់ ដោយព្រោះគាត់បានលូកដៃទៅពាល់ហិប គាត់ក៏ស្លាប់នៅទីនោះចំពោះព្រះទៅ ១១ ឯដាវីឌទ្រង់មានព្រះទ័យទោមនស្ស ដោយព្រោះព្រះយេហូវ៉ាទ្រង់បានប្រហារជីវិតអ៊ុសា រួចទ្រង់ហៅកន្លែងនោះ ឈ្មោះថា ពេរេស-អ៊ុសា ដរាបដល់សព្វថ្ងៃនេះ ១២ នៅថ្ងៃនោះដាវីឌក៏មានសេចក្តីកោតខ្លាចដល់ព្រះ ហើយមានព្រះបន្ទូលថា ធ្វើដូចម្តេចឲ្យយើងនាំយកហិបនៃព្រះមកឯយើងបាន ១៣ ដូច្នេះ ដាវីឌទ្រង់មិនបាននាំយកហិបមកឯទ្រង់ក្នុងក្រុងរបស់ទ្រង់ទេ គឺបានយកទៅដាក់ក្នុងផ្ទះអូបិឌ-អេដំម ជាអ្នកក្រុងកាថវិញ ១៤ ហើយហិបនៃព្រះ ក៏នៅជាមួយនឹងគ្រួអូបិឌ-អេដំម ក្នុងផ្ទះគាត់អស់៣ខែ ព្រះយេហូវ៉ាទ្រង់ក៏ប្រទានពរ ដល់គ្រួរបស់អូបិឌ-អេដំម ព្រមទាំងបណ្តារបស់ទ្រព្យគាត់ទាំងអស់ផង។
ការយល់ដឹងពីអត្ថបទ
រៀបរាប់លម្អិតអំពីការប៉ុនប៉ងដំបូងដែលមានកំហុសរបស់ស្តេចដាវីឌក្នុងការនាំយកហិបនៃសេចក្តីសញ្ញាមកក្រុងយេរូសាឡឹមវិញ។ ខណៈពេលដែលត្រូវបានជំរុញដោយបំណងប្រាថ្នាដ៏ថ្លៃថ្នូរក្នុងការផ្តោតវត្តមានរបស់ព្រះនៅក្នុងនគររបស់ទ្រង់ ដាវីឌ និងអ៊ីស្រាអែលបានធ្វេសប្រហែសចំពោះការណែនាំច្បាស់លាស់របស់ព្រះ ដែលបណ្តាលឱ្យមានសោកនាដកម្មនៅពេលដែលអ៊ុសាបានប៉ះហិបនោះ ហើយបានស្លាប់។ព្រឹត្តិការណ៍នៅក្នុងអត្ថបទនេះផ្តល់នូវមេរៀនដ៏ជ្រាលជ្រៅជាច្រើនអំពីភាពជាអ្នកដឹកនាំ ការគោរពប្រតិបត្តិ និងការគោរពប្រតិបត្តិខាងវិញ្ញាណ៖ចេតនារបស់ដាវីឌក្នុងការជួសជុលហិបនៃសេចក្ដីសញ្ញាឡើងវិញគឺជាការគោរពបូជាដ៏ស្មោះស្ម័គ្រ និងជាការគោរពដល់ព្រះជាម្ចាស់។ ហិបនេះតំណាងឱ្យវត្តមាន និងបល្ល័ង្ករបស់ព្រះជាម្ចាស់ ប៉ុន្តែវាត្រូវបានគេមិនអើពើជាខ្លាំងក្នុងរជ្ជកាលរបស់ស្តេចសូល។ដោយសារតែដាវីឌខ្លាចនាំហិបចូលទៅក្នុងទីក្រុងរបស់គាត់ ទ្រង់បានទុកវានៅផ្ទះរបស់អូបេដ-អេដុម ជាអ្នកក្រុងកាធី។ ព្រះគុណដែលមើលមិនឃើញ៖ ហិបនោះបានស្នាក់នៅទីនោះអស់រយៈពេលបីខែ ក្នុងអំឡុងពេលនោះព្រះអម្ចាស់បានប្រទានពរយ៉ាងខ្លាំងដល់គ្រួសាររបស់អូបេដ-អេដុម។ ភាពផ្ទុយគ្នា៖ នេះសង្កត់ធ្ងន់លើព្រះគុណរបស់ព្រះ និងការពិតដែលថាព្រះប្រទានពរដល់អ្នកដែលធ្វើជាម្ចាស់ផ្ទះ និងគោរពវត្តមានរបស់ទ្រង់ឱ្យបានត្រឹមត្រូវ។ លទ្ធផលនេះបានលើកទឹកចិត្តដាវីឌនៅពេលក្រោយឱ្យនាំហិបនោះមកក្រុងយេរូសាឡឹមតាមរបៀបត្រឹមត្រូវ។
ព្រះបន្ទូលដែលព្រះបានប្រទានមកខ្ញុំនៅថ្ងៃនេះ
………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….។
១. ហេតុអ្វីបានជាព្រះអង្គប្រទានខគម្ពីរនេះមកខ្ញុំដូចច្នេះ? ទូលបង្គំនឹងទទួលតាមបង្គាប់ទ្រង់។
………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….។
២. តើខ្ញុំអាចអនុវត្តន៍ព្រះបន្ទូលទ្រង់ ក្នុងជីវិតប្រចាំថ្ងៃបានដោយវិធីណា?
………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….។
៣. ប្រសិនបើខ្ញុំបានដើរតាមបង្គាប់របស់ទ្រង់ហើយតើទ្រង់នឹងប្រទានអ្វីមកដល់ទូលបង្គំ?
………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….។
សេចក្តីអធិស្ឋាន
………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….។
