១ក្រោយនោះមក ណាហាស ជាស្តេចពួកកូនចៅអាំម៉ូន ទ្រង់សុគតទៅ ហើយបុត្រាទ្រង់ក៏ឡើងសោយរាជ្យជំនួស ២ នោះដាវីឌទ្រង់ព្រះដំរិះថា អញនឹងសំដែងសេចក្តីសប្បុរសដល់ហានូន ជាកូនណាហាស ដ្បិតឪពុកបានសំដែងសេចក្តីសប្បុរសដល់អញដែរ ដូច្នេះ ដាវីឌក៏ចាត់ពួករាជទូត ឲ្យទៅជួយកំសាន្តទុក្ខទ្រង់ ពីដំណើរបិតាសុគត ពួករាជទូតរបស់ដាវីឌ ក៏ចូលទៅក្នុងស្រុករបស់ពួកកូនចៅអាំម៉ូន ដល់ហានូន ដើម្បីជួយកំសាន្តទុក្ខទ្រង់ ៣ ប៉ុន្តែ ពួកមេរបស់កូនចៅអាំម៉ូនទូលដល់ហានូនថា ទ្រង់ជឿថា ដាវីឌចង់លើកមុខបិតាទ្រង់ ដោយចាត់ពួកនេះមកជួយកំសាន្តទុក្ខទ្រង់ឬអី ដែលពួកទូតនេះបានមកឯទ្រង់ដូច្នេះ គឺដើម្បីតែនឹងឈ្លបលប ហើយសង្កេតមើលស្រុកប៉ុណ្ណោះ រួចបំផ្លាញវិញទេតើ ៤ ដូច្នេះ ហានូនក៏ចាប់ពួកទូតរបស់ដាវីឌមកកោរ ហើយកាត់អាវគេផ្តាច់ផ្នែកខាងក្រោម នៅត្រឹមគូថ រួចលែងឲ្យទៅវិញ ៥ មានមនុស្សមកទូលដល់ដាវីឌ ពីការដែលគេប្រព្រឹត្តនឹងពួកទូតទាំងនោះ ដូច្នេះ ទ្រង់ចាត់មនុស្សឲ្យទៅទទួល ដ្បិតគេមានសេចក្តីខ្មាសណាស់ ហើយស្តេចទ្រង់មានព្រះបន្ទូលថា ចូរស្នាក់នៅក្រុងយេរីខូរសិនចុះ ចាំទំរាំពុកចង្កាបានដុះជាថ្មីឡើង រួចសឹមត្រឡប់មកវិញ។៦ លុះកាលពួកកូនចៅអាំម៉ូនឃើញថា គេបាននាំឲ្យដាវីឌខ្ពើមដល់ខ្លួនហើយ នោះហានូន និងពួកកូនចៅអាំម៉ូន ក៏ផ្ញើប្រាក់១ពាន់ហាប ទៅជួលរទេះចំបាំង និងទ័ពសេះពីស្រុកមេសូប៉ូតាមា ស្រុកស៊ីរី-ម្អាកា និងពីស្រុកសូបាមកជួយ ៧ យ៉ាងនោះ គេជួលបានរទេះ ៣ម៉ឺន២ពាន់ ព្រមទាំងស្តេចស្រុកម្អាកា និងបណ្តារាស្ត្ររបស់ទ្រង់ផង ពួកទាំងនោះក៏មកបោះទ័ព នៅមុខក្រុងមេឌីបា ឯពួកកូនចៅអាំម៉ូន ក៏ចេញពីទីក្រុងខ្លួនទាំងប៉ុន្មាន មូលមកច្បាំង ៨ កាលដាវីឌបានជ្រាប នោះទ្រង់ចាត់យ៉ូអាប់ និងពួកពលទ័ពខ្លាំងពូកែទាំងអស់ ឲ្យចេញទៅ ៩ ពួកកូនចៅអាំម៉ូន ក៏ចេញមកត្រៀមពល នៅត្រង់មាត់ទ្វារក្រុងដើម្បីច្បាំង ហើយពួកស្តេចដែលមកជួយ គេក៏នៅឯវាលដោយខ្លួន។
ការយល់ដឹងពីអត្ថបទ
កាយវិការដ៏ស្មោះស្ម័គ្ររបស់ស្តេចដាវីឌត្រូវបានថ្នាក់ដឹកនាំអាំម៉ូនយល់ច្រឡំយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរថាជាចារកម្ម។ ការអាម៉ាស់ជាសាធារណៈរបស់បេសកជនរបស់ដាវីឌបានវិវត្តទៅជាសង្គ្រាមក្នុងតំបន់ ដោយបង្ហាញពីរបៀបដែលភាពភ័យខ្លាច មោទនភាព និងដំបូន្មានមិនល្អអាចបំផ្លាញទំនាក់ទំនងសន្តិភាពយ៉ាងឆាប់រហ័ស និងបង្ខំប្រជាជាតិឱ្យធ្លាក់ចូលទៅក្នុងជម្លោះប្រដាប់អាវុធ។-បរិបទប្រវត្តិសាស្ត្រនៃអត្ថបទនេះ៖
- សេចក្តីសប្បុរសត្រូវបានបកស្រាយខុស៖ ណាហាស ស្តេចអាំម៉ូន ធ្លាប់បានបង្ហាញសេចក្តីសប្បុរសដល់ដាវីឌពីមុន (ទំនងជាក្នុងអំឡុងពេលដែលដាវីឌរត់គេចខ្លួនពីស្តេចសូល)។ ពេលណាហាសស្លាប់ ដាវីឌព្យាយាមតបស្នងភក្ដីភាពនេះហើយបញ្ជូនគណៈប្រតិភូមួយទៅលួងលោមកូនប្រុសរបស់ណាហាសគឺហានូន
- ការប្រមាថពួកទូត ៖ ដោយសារភាពភ័យខ្លាចនេះ ហានូនបានធ្វើឱ្យមនុស្សរបស់ស្ដេចដាវីឌអាម៉ាស់មុខយ៉ាងខ្លាំង ដោយកោរពុកចង្ការពាក់កណ្តាលរបស់ពួកគេ ហើយកាត់សម្លៀកបំពាក់របស់ពួកគេជាពីរ ដើម្បីបង្ហាញពួកគេ។ សារៈសំខាន់ខាងវប្បធម៌៖ នៅតំបន់មជ្ឈិមបូព៌ាបុរាណ ពុកចង្ការរបស់បុរសម្នាក់គឺជានិមិត្តរូបនៃកិត្តិយស សេចក្តីថ្លៃថ្នូរ និងឋានៈសង្គម។ ការកាត់វាចេញ រួមជាមួយនឹងការកាត់អាវផាយរបស់ពួកគេ គឺជាជោគវាសនាដ៏អាក្រក់ជាងសេចក្តីស្លាប់ ដោយដកហូតសេចក្តីថ្លៃថ្នូររបស់ពួកគេពីពួកទូតទាំងនេះជាអចិន្ត្រៃយ៍ ហើយធ្វើឱ្យពួកគេក្លាយជាវត្ថុនៃការចំអក។
១. តើខគម្ពីរមួយណាដែលព្រះទ្រង់ប្រទានមកខ្ញុំនៅថ្ងៃនេះ?
…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………។
២. ហេតុអ្វីបានជាទ្រង់ប្រទានខគម្ពីរនេះមកខ្ញុំដូចច្នេះ? ទូលបង្គំនឹងធ្វើតាមបង្គាប់ទ្រង់។
…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………។
៣. តើព្រះជាម្ចាស់សន្យាថានឹងប្រទានអ្វីមកដល់ខ្ញុំ នៅពេលដែលខ្ញុំចេះស្តាប់បង្គាប់ទ្រង់?
…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………។
សេចក្តីអធិស្ឋាន
…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………។
