៣៧ ដូច្នេះ ដាវីឌទ្រង់ទុកឲ្យអេសាភ និងបងប្អូនលោកនៅចំពោះហិបនៃសេចក្តីសញ្ញាផងព្រះយេហូវ៉ា ឲ្យបានធ្វើការងារនៅទីនោះ តាមដែលត្រូវការ រាល់តែថ្ងៃជានិច្ច ៣៨ ឯអូបិឌ-អេដំម ជាកូនយេឌូថិន និងហូសា ព្រមទាំងបងប្អូនលោកចំនួន៦៨នាក់ បានតាំងឡើងឲ្យធ្វើជាអ្នកឆ្មាំទ្វារ ៣៩ ចំណែកសាដុកដ៏ជាសង្ឃ និងបងប្អូនលោក ជាពួកសង្ឃ បានតាំងឲ្យនៅមុខរោងឧបោសថនៃព្រះយេហូវ៉ា ដែលនៅលើទីខ្ពស់ត្រង់គីបៀន ៤០ ដើម្បីនឹងថ្វាយដង្វាយដល់ព្រះយេហូវ៉ា នៅលើអាសនា ដែលសំរាប់ដង្វាយដុត រាល់ព្រឹករាល់ល្ងាចជានិច្ច តាមគ្រប់ទាំងសេចក្តី ដែលបានចែងទុកមកក្នុងក្រឹត្យវិន័យព្រះយេហូវ៉ា ដែលទ្រង់បានបង្គាប់ដល់ពួកអ៊ីស្រាអែល ៤១ មានទាំងហេម៉ាន និងយេឌូថិននៅជាមួយដែរ ព្រមទាំងពួកអ្នកឯទៀត ដែលបានតម្រូវដោយឈ្មោះផង ដើម្បីនឹងអរព្រះគុណដល់ព្រះយេហូវ៉ា ដោយព្រោះសេចក្តីសប្បុរសទ្រង់នៅអស់កល្បជានិច្ច ៤២ ហេម៉ាន និងយេឌូថិននេះ គេមានត្រែ និងឈឹង សំរាប់ពួកអ្នកភ្លេង និងប្រដាប់ឯទៀតសំរាប់ប្រកបភ្លេងថ្វាយព្រះ ហើយពួកកូនចៅយេឌូថិន គេនៅត្រង់មាត់ទ្វារ ៤៣ រួចបណ្តាជនក៏វិលទៅផ្ទះគេរៀងខ្លួនទៅ ហើយដាវីឌទ្រង់ក៏ត្រឡប់ទៅ ដើម្បីឲ្យពរដល់ពួកវង្សាញាតិរបស់ទ្រង់។
ការយល់ដឹងពីអត្ថបទ
ត្រង់ចំនុចនេះបានរៀបរាប់លម្អិតអំពីការរៀបចំស្ថាប័ននៃការគោរពបូជាជាបន្តបន្ទាប់របស់ស្តេចដាវីឌ។ បន្ទាប់ពីហិបនៃសេចក្តីសញ្ញាត្រូវបានដាក់នៅក្នុងត្រសាលរបស់ខ្លួននៅក្រុងយេរូសាឡឹម ដាវីឌបានតែងតាំងពួកលេវី និងពួកបូជាចារ្យឱ្យបំពេញកាតព្វកិច្ចជាក់លាក់ប្រចាំថ្ងៃ ដើម្បីធានាថាការសរសើរ ការអង្វរ និងការបូជាត្រូវបានរក្សាឱ្យនៅជាការពិតដែលជាប់លាប់ និងបន្តជាជាងព្រឹត្តិការណ៍តែម្តង។របាក្សត្រទី១ ១៦:៣៧-៤៣ រៀបរាប់លម្អិតអំពីការរៀបចំស្ថាប័ននៃការគោរពបូជាជាបន្តបន្ទាប់របស់ស្តេចដាវីឌ។ បន្ទាប់ពីហិបនៃសេចក្តីសញ្ញាត្រូវបានដាក់នៅក្នុងត្រសាលរបស់ខ្លួននៅក្រុងយេរូសាឡឹម ដាវីឌបានតែងតាំងពួកលេវី និងពួកបូជាចារ្យឱ្យបំពេញកាតព្វកិច្ចជាក់លាក់ប្រចាំថ្ងៃ ដើម្បីធានាថាការសរសើរ ការទូលអង្វរ និងការបូជាត្រូវបានរក្សាជាការពិតជាបន្តបន្ទាប់ ជាជាងព្រឹត្តិការណ៍តែម្តង។ ដាវីឌបានដឹងថា សន្ទុះខាងវិញ្ញាណត្រូវបានរក្សាបានតែតាមរយៈរចនាសម្ព័ន្ធប៉ុណ្ណោះ។ ដូចជាពួកលេវីមាន «ការងារប្រចាំថ្ងៃ» ដែរ អ្នកជឿសម័យទំនើបត្រូវបានលើកទឹកចិត្តឱ្យរក្សាជីវិតគោរពបូជាជាប្រចាំ និងមានវិន័យ។ ការគោរពបូជាលើសពីការលួងលោម៖ ការថែរក្សាកន្លែងគោរពបូជាសកម្មពីរ (ហិបនៅក្រុងយេរូសាឡឹម និងរោងឧបោសថនៅគីបៀន) ត្រូវការធនធាន និងការសម្របសម្រួលយ៉ាងច្រើន។ វាបានបង្ហាញពីការលះបង់ទាំងស្រុងរបស់ដាវីឌចំពោះពិធីបរិសុទ្ធរបស់ព្រះ។ ខទី ៤៣ បម្រើជាការរំលឹកដ៏អស្ចារ្យអំពីតុល្យភាពរវាងកាតព្វកិច្ចសាធារណៈ និងជីវិតឯកជន។ ដាវីឌគឺជាស្តេច និងជាអ្នកដឹកនាំដ៏អស្ចារ្យ ប៉ុន្តែគាត់ដឹងថាកិច្ចបម្រើដ៏មូលដ្ឋានបំផុតរបស់គាត់បានចាប់ផ្តើមដោយការត្រឡប់ទៅរកក្រុមគ្រួសាររបស់គាត់វិញ។
១. ព្រះបន្ទូលដែលព្រះប្រទានមកខ្ញុំនៅថ្ងៃនេះ
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………។
២. ហេតុអ្វីបានជាទ្រង់ប្រទានខគម្ពីរនេះមកខ្ញុំដូចច្នេះ? ទូលបង្គំនឹងទទួលតាមបង្គាប់ទ្រង់។
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………។
៣. ប្រសិនបើខ្ញុំបានធ្វើតាមបង្គាប់ទ្រង់ហើយ តើទ្រង់នឹងប្រទានអ្វីដល់ទូលបង្គំ?
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………។
សេចក្តីអធិស្ឋាន
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………។
