១រីឯដាវីឌ កាលទ្រង់មានវ័យកន្លង បានស្កប់ស្កល់នឹងព្រះជន្មទ្រង់ហើយ នោះទ្រង់តាំងសាឡូម៉ូន ជាព្រះរាជបុត្រាឡើង ជាស្តេចលើពួកអ៊ីស្រាអែល ២ ទ្រង់បានប្រមូលពួកអ្នក ដែលជាកំពូលលើសាសន៍អ៊ីស្រាអែលទាំងប៉ុន្មាន ព្រមទាំងពួកសង្ឃ និងពួកលេវីមក ៣ ឯពួកលេវី នោះបានរាប់ ចាប់តាំងពីអាយុ៣០ឆ្នាំ ឡើងទៅលើ ហើយដែលរាប់ម្នាក់ៗគ្រប់គ្នា នោះមានចំនួន៣ម៉ឺន៨ពាន់នាក់ ៤ ក្នុងពួកនោះ មាន២ម៉ឺន៤ពាន់នាក់ ដែលត្រូវត្រួតត្រាការ ក្នុងព្រះវិហារនៃព្រះយេហូវ៉ា ហើយមាន៦ពាន់នាក់ ដែលជាចៅក្រម និងសុភា ៥ មាន៤ពាន់នាក់ ជាអ្នកឆ្មាំទ្វារ ៤ពាន់នាក់ទៀត ជាអ្នកច្រៀងសរសើរដល់ព្រះយេហូវ៉ា ដោយប្រដាប់ភ្លេង ដែលដាវីឌបានធ្វើសំរាប់ការច្រៀងសរសើរ ៦ រួចដាវីឌទ្រង់ញែកគេចេញជាវេនតាមពួកវង្សរបស់លេវី គឺគើសុន កេហាត់ ហើយនឹងម្រ៉ារី។៧ ក្នុងពួកកូនរបស់គើសុន មានឡាអាដាន និងស៊ីម៉ាយ ៨ ឯកូនរបស់ឡាអាដាន គឺយេហ៊ីអែល ជាមេ រួចសេថាម និងយ៉ូអែល ទាំងអស់៣នាក់ ៩ ឯកូនរបស់ស៊ីម៉ាយ គឺសឡូមិត ហាស៊ាល និងហារ៉ាន ទាំងអស់៣នាក់ នេះហើយជាមេ ក្នុងពួកវង្សខាងឡាអាដាន ១០ ឯកូនស៊ីម៉ាយ គឺយ៉ាហាត ស៊ីណា យេអ៊ូស និងបេរាអ្នកទាំង៤នេះ ជាកូនស៊ីម៉ាយ ១១ ហើយយ៉ាហាត ជាមេស៊ីណា ជាអ្នកបន្ទាប់ តែយេអ៊ូស និងបេរា គេមិនសូវមានកូនច្រើនទេ បានជាគេរាប់ទុកជាវង្សាតែ១វិញ។១២ ឯកូនរបស់កេហាត់ គឺអាំរ៉ាម យីតសារ ហេប្រុន និងអ៊ូស៊ាល ទាំងអស់៤នាក់នេះ ១៣ ឯកូនរបស់អាំរ៉ាម គឺអើរ៉ុន និងម៉ូសេ ហើយអើរ៉ុន និងកូនលោកទាំងប៉ុន្មានបានត្រូវញែកចេញ ទុកជាបរិសុទ្ធជាដរាបទៅ ដើម្បីនឹងដុតគ្រឿងក្រអូប នៅចំពោះព្រះយេហូវ៉ា ព្រមទាំងធ្វើការងារថ្វាយទ្រង់ ហើយសរសើរដំកើងដល់ព្រះនាមទ្រង់ជាដរាបទៅ ១៤ តែឯកូនរបស់ម៉ូសេ ជាអ្នកសំណប់របស់ព្រះ នោះបានរាប់បញ្ចូល ក្នុងពូជអំបូរលេវី ១៥ ឯកូនរបស់ម៉ូសេ គឺគើសុន និងអេលាស៊ើរ ១៦ ជាកូនរបស់គើសុន គឺសេបួល ជាមេ ១៧ កូនរបស់អេលាស៊ើរ គឺរេហាបយ៉ា ជាមេ ហើយអេលាស៊ើរគ្មានកូនប្រុសណាទៀតទេ តែរេហាបយ៉ាមានកូនច្រើនណាស់ ១៨ ឯកូនរបស់យីតសារ គឺសឡូមិត ជាមេ ១៩ កូនរបស់ហេប្រុន គឺយេរីយ៉ា ជាមេ អ័ម៉ារា ជាអ្នកទី២ យ៉ាហាសៀលទី៣ និងយេកាមាមទី៤ ២០ ឯកូនរបស់អ៊ូស៊ាល គឺមីកា ជាមេ និងយីសយ៉ា ជាទី២។
ការយល់ដឹងពីអត្ថបទ
ត្រង់ចំនុចនេះបានកំណត់ដំណាក់កាលសម្រាប់ការរៀបចំការគោរពបូជាក្នុងព្រះវិហាររបស់កូនចៅអ៊ីស្រាអែល។ ដោយដឹងថារជ្ជកាលរបស់ទ្រង់ជិតដល់ទីបញ្ចប់ ស្តេចដាវីឌបានលើកសាឡូម៉ូន ឡើងគ្រងរាជ្យសម្បត្ដិ ហើយធ្វើជំរឿនប្រជាជនលេវី ដោយបែងចែកពួកគេជាក្រុមបម្រើ។ អត្ថបទនេះគូសបញ្ជាក់ជាពិសេសអំពីកូនចៅរបស់កូនប្រុសលេវី (គើសុន កេហាត់ និងមេរ៉ារី) និងផ្តល់កិត្តិយសដល់មរតកដ៏រាបទាបរបស់កូនចៅរបស់លោកម៉ូសេ។សណ្តាប់ធ្នាប់ និងការរៀបចំ៖ មុនពេលសាងសង់ព្រះវិហារបរិសុទ្ធ ដាវីឌផ្តោតលើមូលដ្ឋានគ្រឹះខាងវិញ្ញាណ និងរដ្ឋបាល។ ទ្រង់ផ្តល់អាទិភាពដល់ការគោរពបូជាជាងសង្គ្រាម ឬស្ថាបត្យកម្មរូបវន្ត។ ការបន្តាបខ្លួន និងការគ្រប់គ្រង៖ ការចាត់ទុកពូជពង្សរបស់លោកម៉ូសេសង្កត់ធ្ងន់លើចិត្តជាអ្នកបម្រើ។ កូនប្រុសរបស់លោកម៉ូសេពេញចិត្តនឹងការបម្រើនៅផ្ទៃខាងក្រោយ ជាជាងការទាមទារសិទ្ធិអំណាចសង្ឃជាន់ខ្ពស់។ ការផ្លាស់ប្តូរគោលបំណង៖ នៅពេលដែលប្រជាជាតិតាំងទីលំនៅជាអចិន្ត្រៃយ៍ ពួកលេវីលែងចាំបាច់ដើរលេងក្នុងទីរហោស្ថានដោយកាន់រោងឧបោសថទៀតហើយ។ ដាវីឌបានផ្លាស់ប្តូរពួកគេពីកម្មករពនេចរទៅជាកម្លាំងពលកម្មដែលមានរចនាសម្ព័ន្ធនៃអ្នកគ្រប់គ្រង តន្ត្រីករ និងអ្នកយាមទ្វារ។
១. តើខគម្ពីរមួយណាដែលព្រះប្រទានមកខ្ញុំនៅថ្ងៃនេះ?
………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………។
២. ហេតុអ្វីបានជាទ្រង់ប្រទានខគម្ពីរនេះមកខ្ញុំដូចច្នេះ? ទូលបង្គំនឹងទទួលតាមបង្គាប់ទ្រង់។
………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………។
៣. ប្រសិនបើកូនបានស្តាប់តាមបង្គាប់ទ្រង់ហើយ តើទ្រង់នឹងប្រទានអ្វីមកដល់ទូលបង្គំ?
………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………។
