| ៣០ ព្រះយេស៊ូវក៏ធ្វើទីសំគាល់ជាច្រើនទៀត នៅមុខពួកសិស្សទ្រង់ ដែលមិនបានចែងទុកក្នុងសៀវភៅនេះទេ ៣១ បានចែងទុកតែប៉ុណ្ណេះ ដើម្បីឲ្យអ្នករាល់គ្នាបានជឿថា ព្រះយេស៊ូវជាព្រះគ្រីស្ទ គឺជាព្រះរាជបុត្រានៃព្រះពិត ហើយឲ្យអ្នករាល់គ្នាបានជីវិត ដោយសារព្រះនាមទ្រង់ ដោយមានសេចក្តីជំនឿ។ ១ ក្រោយនោះមក ព្រះយេស៊ូវទ្រង់សំដែងអង្គទ្រង់ ឲ្យពួកសិស្សឃើញម្តងទៀត ត្រង់សមុទ្រទីបេរាស គឺទ្រង់សំដែងមកបែបយ៉ាងនេះ ២ មានស៊ីម៉ូន-ពេត្រុស ថូម៉ាស ដែលហៅថា ឌីឌីម ណាថាណែល ដែលនៅភូមិកាណាស្រុកកាលីឡេ កូនសេបេដេទាំង២ នឹងពួកសិស្ស២នាក់ទៀត នៅជាមួយគ្នា ៣ នោះស៊ីម៉ូន-ពេត្រុសនិយាយទៅគេថា ខ្ញុំទៅនេសាទត្រី គេក៏ឆ្លើយថា យើងទៅដែរ ស្រាប់តែគេនាំគ្នាចេញទៅចុះទូក តែយប់នោះគេចាប់មិនបានអ្វីសោះ ៤ ដល់ព្រលឹមឡើង ព្រះយេស៊ូវទ្រង់ឈរនៅឆ្នេរសមុទ្រ តែពួកសិស្សមិនដឹងជាព្រះយេស៊ូវទេ ៥ ទ្រង់មានព្រះបន្ទូលទៅគេថា កូនរាល់គ្នាអើយ តើមានអ្វីបរិភោគឬទេ គេទូលឆ្លើយថា គ្មានទេ ៦ រួចទ្រង់មានព្រះបន្ទូលប្រាប់ថា ចូរទំលាក់អួនទៅខាងស្តាំទូក នោះទើបបាន ដូច្នេះ គេក៏ទំលាក់អួនទៅ តែទាញមកវិញមិនរួច ព្រោះជាប់ត្រីសន្ធឹកណាស់ ៧ នោះសិស្ស១ដែលព្រះយេស៊ូវស្រឡាញ់ គាត់និយាយនឹងពេត្រុសថា នេះគឺជាព្រះអម្ចាស់ហើយ កាលស៊ីម៉ូន-ពេត្រុសបានឮថាជាព្រះអម្ចាស់ នោះគាត់ពាក់អាវក្រវាត់ខ្លួន ព្រោះគាត់នៅខ្លួនទទេ ក៏លោតចុះទៅក្នុងទឹក ៨ ពួកសិស្សឯទៀតបានមកក្នុងទូកតូចទាំងដឹកអួនជាប់បានត្រី ដ្បិតគេមិនសូវនៅឆ្ងាយពីគោកទេ ប្រហែលជា២០០ហត្ថប៉ុណ្ណោះ ៩ កាលបានឡើងទៅលើគោកវិញ នោះគេឃើញរងើកភ្លើង ហើយមានត្រីអាំងនៅពីលើ និងនំបុ័ងដែរ ១០ ព្រះយេស៊ូវមានព្រះបន្ទូលទៅគេថា ចូរយកត្រីខ្លះ ដែលទើបនឹងចាប់នោះមក ១១ ស៊ីម៉ូន-ពេត្រុសក៏ឡើងមកទាំងទាញអួន ដាក់លើគោក បានពេញដោយត្រីធំៗ១៥៣ ហើយទោះបើមានត្រីច្រើនដល់ម៉្លេះ គង់តែអួនមិនបានធ្លាយដែរ១២ ព្រះយេស៊ូវទ្រង់ហៅគេមកថា ចូរមកពិសាសិន ប៉ុន្តែគ្មានសិស្សណាមួយហ៊ានទូលសួរទ្រង់ថា តើអ្នកណានុ៎ះ ដោយគេដឹងថាជាព្រះអម្ចាស់ហើយ ១៣ ព្រះយេស៊ូវក៏យាងមក យកនំបុ័ង និងត្រី ប្រទានដល់គេ ១៤ នោះជាគំរប់៣ដងហើយ ដែលព្រះយេស៊ូវសំដែងមក ឲ្យពួកសិស្សឃើញ ក្នុងពេលក្រោយដែលមានព្រះជន្មរស់ពីស្លាប់ឡើងវិញ។ ការយល់ដឹងពីអត្ថបទ មនុស្សក្នុងសម័យព្រះគម្ពីរបានប្រើវិធីខុសប្លែកពីគ្នា ដើម្បីនឹងរាប់ថ្ងៃខែក្នុងកាលបរិច្ឆេទមួយជាក់លាក់។ជាទូទៅគេបានបូកបញ្ជូលទាំងថ្ងៃដែលកាលបរិច្ឆេទនោះចាប់ផ្ដើមនិងថ្ងៃបញ្ចប់។ក្នុងការពិភាក្សាលើព្រត្ដិការណ៍ទាំងឡាយដែលកើតឡើងនៅក្នុងថ្ងៃអាទិត្យបន្ដគ្នា មនុស្សជាច្រើនក្នុងពេលបច្ចុប្បន្ននេះ ច្រើនតែកំណត់ថ្ងៃអាទិត្យទីពីរនោះថា មួយអាទិត្យក្រោយមក(យ៉ូហ២០:២៦) ប៉ុន្ដែនៅសម័យព្រះគម្ពីរគេរាប់ថា ប្រាំបីថ្ងៃក្រោយមក ពីព្រោះគេរាប់បញ្ចូលថ្ងៃអាទិត្យទាំងពីរ។តាមរយៈការកំណត់ដូចគ្នា ព្រះយេស៊ូវគង់ក្នុងផ្នូររយៈពេលបីថ្ងៃ(ថ្ងៃសុក្រ សៅរ៍ និងអាទិត្យ)ទោះបីជាពេលវេលាពិតប្រាកដនោះ ប្រហែលជាសាមសិបប្រាំមួយម៉ោងប៉ុណ្ណោះ គិតចាប់ពីម៉ោងប្រាំមួយយប់ថ្ងៃសុក្រ ដល់ម៉ោងប្រាំមួយព្រឹកថ្ងៃអាទិត្យ។យើងមិនបាច់សង្ស័យទេ ពេលនោះពួកសិស្សមួយចំនួនបានរំឭកឡើងវិញ ពីព្រឹត្ដិការណ៍ដូចគ្នាដែលបានកើតឡើងកាលពីប៉ុន្មានឆ្នាំមុននោះ ហើយរឿងនេះប្រហែលជានាំអោយលោកយ៉ូហាន អាចចំណាំបុរសដែលឈរនៅឯមាត់ច្រាំងថា ជាព្រះយេស៊ូវ។នេះជាការរំលឹកអោយពួកសិស្សទ្រង់ដឹងពីអំណាចរបស់ព្រះពិត។ពួកគេក៍ត្រូវរំលឹកអំពីការថែរក្សារបស់ព្រះអង្គចំពោះពួកគេ ពេលដែលព្រះអង្គរៀបចំអាហារពេលព្រឹកនិងបម្រើអាហារនោះចំពោះពួកគេ។ ព្រះបន្ទូលដែលព្រះប្រទានមកខ្ញុំនៅថ្ងៃនេះ …………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………។ ១. ហេតុអ្វីបានជាព្រះទ្រង់ប្រទានខគម្ពីរនេះមកខ្ញុំដូចច្នេះ? ខ្ញុំនឹងទទួលតាមបង្គាប់ទ្រង់។ ………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….។ ២. ប្រសិនបើកូនធ្វើតាមបង្គាប់ទ្រង់ហើយ តើទ្រង់នឹងប្រទានអ្វីដល់ទូលបង្គំ? ………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….។ សេចក្តីអធិស្ឋាន ………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….។ |
ស្តេចដាវីឌទទួលជ័យជំនះលើពួកភីលីស្ទីន របាក្សត្រទី១ 14:1-17 20 July 2026
១រីឯហ៊ីរ៉ាម ជាស្តេចក្រុងទីរ៉ុស ទ្រង់ចាត់សារមកឯដាវីឌ ព្រមទាំងផ្ញើឈើតាត្រៅ និងជាងរៀបថ្ម ហើយជាងឈើ ដើម្បីនឹងសង់ដំណាក់ថ្វាយទ្រង់ ២ ដាវីឌក៏យល់ឃើញថា ព្រះយេហូវ៉ាបានតាំងទ្រង់ឡើងជាស្តេចលើសាសន៍អ៊ីស្រាអែលពិត...
