យើងស្រណោះក្រុងស៊ីយ៉ូន ទំនុកដំកើង 137:1-9 14 November 2026
១ យើងបានអង្គុយចុះនៅមាត់ទន្លេស្រុកបាប៊ីឡូនអើ យើងបានយំ ដោយនឹករឭកដល់ក្រុងស៊ីយ៉ូន២ យើងបានពាក់ព្យួរស៊ុងរបស់យើងនៅដើមចាកនាកណ្តាលស្រុកនោះ៣ ដ្បិតនៅទីនោះ ពួកអ្នកដែលនាំយើងទៅជាឈ្លើយគេបង្ខំឲ្យយើងច្រៀងបទគឺពួកអ្នកដែលបំផ្លាញយើងគេឲ្យយើងលេង ឲ្យគេបានបានអរសប្បាយដោយពាក្យថា ចូរច្រៀងបទ១របស់ក្រុងស៊ីយ៉ូនមកឲ្យយើងស្តាប់មើល៤ តែយើងនឹងច្រៀងបទនៃព្រះយេហូវ៉ានៅក្នុងប្រទេសដទៃដូចម្តេចបាន៥ ឱក្រុងយេរូសាឡិមអើយ បើសិនជាខ្ញុំភ្លេចឯងនោះសូមឲ្យដៃស្តាំខ្ញុំភ្លេចថ្វីដៃទៅផង៦ បើសិនជាខ្ញុំមិនរឭកដល់ឯងគឺបើខ្ញុំមិនចូលចិត្តនឹងក្រុងយេរូសាឡិមជាជាងសេចក្តីអំណរយ៉ាងសំខាន់របស់ខ្ញុំនោះសូមឲ្យអណ្តាតខ្ញុំជាប់នៅក្រអូមមាត់ចុះ៧ ឱព្រះយេហូវ៉ាអើយសូមទ្រង់នឹកចាំពីពួកជនជាតិអេដំមថានៅថ្ងៃលំបាកនៃក្រុងយេរូសាឡិម នោះគេបានស្រែកថាចូររំលំវា ចូររំលំវាទៅ រហូតដល់ឫសជញ្ជាំងផង៨ ឱកូនស្រីនៃបាប៊ីឡូនអើយ ឯងនឹងត្រូវបំផ្លាញហើយសប្បាយហើយ អ្នកណាដែលសងដល់ឯងតាមការដែលឯងបានប្រព្រឹត្តនឹងយើង ៩ សប្បាយហើយ អ្នកណាដែលនឹងចាប់កូនតូចរបស់ឯងទៅបោកនឹងថ្មផង។
ការយល់ដឹងពីអត្ថបទ
បទចម្រៀងដ៏ខ្លាំងក្លាដែលបង្ហាញពីការសោកសៅ និងការស្រេកឃ្លានចង់វិលត្រឡប់ទៅស្រុកកំណើតវិញ ដែលត្រូវបាន និពន្ធឡើងដោយជនជាតិយូដា នៅពេលដែលពួកគេត្រូវបានគេចាប់យកទៅធ្វើជាឈ្លើយនៅក្រុងបាប៊ីឡូន ក្រោយពីក្រុងយេរូសាឡិមត្រូវបានបំផ្លាញនៅឆ្នាំ ៥៨៦ មុនគ្រិស្តសករាជ។
អ្នកនិពន្ធបានប្តេជ្ញាយ៉ាងមុតមាំថានឹងមិនភ្លេចក្រុងយេរូសាឡិមឡើយ។ ពួកគេពោលថា ប្រសិនបើពួកគេភ្លេចក្រុងយេរូសាឡិម នោះដៃស្តាំរបស់ពួកគេគួរតែបាត់បង់សមត្ថភាពក្នុងការលេងតន្ត្រី ហើយអណ្តាតរបស់ពួកគេគួរតែជាប់នឹងក្រអូម មាត់។ក្រុងយេរូសាឡិម និងទំនាក់ទំនងរបស់ពួកគេជាមួយព្រះ នៅតែជាប្រភពនៃសេចក្តីអំណរដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុតសម្រាប់ពួកគេ ទោះបីជាស្ថិតក្នុងភាពសោកសៅយ៉ាងខ្លាំងក៏ដោយ។
ពួកអ្នកដែលត្រូវបានគេនិរទេសខ្លួនបានអង្គុយនៅក្បែរប្រឡាយទឹកនៃក្រុងបាប៊ីឡូន (ទំនងជាទន្លេអឺប្រាត) ហើយយំសោកនៅពេលនឹកគិតដល់ក្រុងស៊ីយ៉ូន (ក្រុងយេរូសាឡិម)។ពួកគេបានព្យួរឧបករណ៍តន្ត្រីរបស់ពួកគេនៅលើដើមវីឡូ (willow)។ ពួកគេមិនអាចលេងបទភ្លេងដែលមានភាពរីករាយបានឡើយ។អ្នកដែលចាប់ខ្លួននិងធ្វើទុក្ខបុកម្នេញពួកគេបានទាមទារឱ្យមានការកម្សាន្តដោយបង្គាប់ឱ្យពួកគេ «ច្រៀងបទចម្រៀងមួយបទរបស់ក្រុងស៊ីយ៉ូន»។
ពួកអ្នកនិរទេសខ្លួនបានបដិសេធ ដោយសួរថា «តើយើងអាចច្រៀងបទចម្រៀងរបស់ព្រះអម្ចាស់នៅក្នុងទឹកដីបរទេសបានយ៉ាងដូចម្តេច?»។ ពួកគេយល់ឃើញថា វាជារឿងមិនត្រឹមត្រូវទេក្នុងការយកការថ្វាយបង្គំដ៏បរិសុទ្ធមកធ្វើជាការកម្សាន្តបែបចំអកសម្រាប់ពួកសត្រូវ។
១. តើខគម្ពីរមួយណាដែលព្រះទ្រង់បានប្រទានមកខ្ញុំនៅថ្ងៃនេះ?
...........................................................................................................................................................។
២. ហេតុអ្វីបានជាទ្រង់ប្រទានខគម្ពីរនេះមកខ្ញុំដូចច្នេះ? ទូលបង្គំនឹងទទួលតាមបង្គាប់ទ្រង់។
...........................................................................................................................................................។
៣. តើព្រះទ្រង់សន្យាថានឹងប្រទានអ្វីមកដល់ទូលបង្គំ ?
...........................................................................................................................................................។
សេចក្តីអធិស្ឋាន
...........................................................................................................................................................។
Carry the Word into your day.
What is one thing God is inviting you to put into practice? Pause, reflect, and respond in prayer.
Prayer