| ១គ្រានោះ សាសន៍អ៊ីស្រាអែលទាំងអស់គ្នា ក៏ប្រមូលគ្នាមកឯដាវីឌ នៅក្រុងហេប្រុន ទូលថា មើលយើងខ្ញុំរាល់គ្នាជាសាច់ឈាមជាមួយនឹងលោក ២ កាលពីដើមដែលសូលធ្វើជាស្តេចនៅឡើយ នោះគឺលោកហើយ ដែលនាំពួកអ៊ីស្រាអែលចេញចូល ហើយព្រះយេហូវ៉ា ជាព្រះនៃលោក ទ្រង់បានមានព្រះបន្ទូលដល់លោកថា គឺឯងហើយ ដែលត្រូវឃ្វាលសាសន៍អ៊ីស្រាអែល ព្រមទាំងធ្វើជាអ្នកនាំមុខនៃរាស្ត្រអញផង ៣ គឺយ៉ាងនោះ ដែលពួកចាស់ទុំនៃសាសន៍អ៊ីស្រាអែល បានមកឯស្តេច នៅក្រុងហេប្រុន ហើយដាវីឌក៏តាំងសញ្ញានឹងគេ នៅចំពោះព្រះយេហូវ៉ា ត្រង់ក្រុងហេប្រុន រួចគេចាក់ប្រេងតាំងដាវីឌឡើង ឲ្យធ្វើជាស្តេចលើពួកអ៊ីស្រាអែល តាមព្រះបន្ទូលនៃព្រះយេហូវ៉ា ដោយសារសាំយូអែល។៤ លំដាប់នោះ ដាវីឌ និងពួកអ៊ីស្រាអែលទាំងអស់ក៏ទៅឯក្រុងយេរូសាឡិម (គឺជាក្រុងយេប៊ូស) ឯពួកសាសន៍យេប៊ូស ជាពួកអ្នករបស់ស្រុកនោះ ក៏នៅទីក្រុងនោះនៅឡើយ ៥ ហើយពួកអ្នកក្រុងយេប៊ូស គេស្តីដល់ដាវីឌថា ឯងនឹងចូលមកក្នុងទីនេះមិនបានឡើយ ប៉ុន្តែ ដាវីឌវាយចាប់យកទីមាំមួនស៊ីយ៉ូនបាន នោះគឺជាក្រុងរបស់ដាវីឌ ៦ រួចទ្រង់មានព្រះបន្ទូលថា អ្នកណាដែលវាយពួកយេប៊ូសមុនគេ អ្នកនោះនឹងបានធ្វើជាអ្នកមុខ ហើយជាមេទ័ពធំ ដូច្នេះ យ៉ូអាប់ ជាកូនសេរូយ៉ា ក៏ឡើងទៅជាមុនគេ ហើយបានតាំងឡើងឲ្យធ្វើជាមេទ័ព ៧ ឯដាវីឌទ្រង់គង់នៅក្នុងទីមាំមួន ហេតុនោះបានជាគេហៅទីនោះថា ក្រុងដាវីឌ ៨ ទ្រង់ក៏សង់ទីក្រុងនោះឡើងនៅជុំវិញ ចាប់តាំងពីប៉មមីឡូរព័ទ្ធជុំវិញ ហើយយ៉ូអាប់លោកក៏ជួសជុលទីក្រុងត្រង់កន្លែងឯទៀត ៩ ចំណែកដាវីឌបានកាន់តែថ្កុំថ្កើងឡើង ហើយព្រះយេហូវ៉ានៃពួកពលបរិវារ ទ្រង់ក៏គង់ជាមួយ។ ការយល់ដឹងពីអត្ថបទ (ខទី 1-3) ការចាក់ប្រេងតាំងនៅហេប្រុនការរួបរួម៖ ពួកព្រឹទ្ធាចារ្យប្រកាសថា “យើងជាឆ្អឹង និងសាច់ឈាមរបស់អ្នក”។ ដោយទទួលស្គាល់សាច់ញាតិរបស់ពួកគេជាមួយដាវីឌ កុលសម្ព័ន្ធនានាបានបោះបង់ចោលការបែងចែកពីមុន និងភាពស្មោះត្រង់ចំពោះពូជពង្សរបស់សូល។ ទទួលស្គាល់ការត្រាស់ហៅរបស់ព្រះ៖ ពួកគេទទួលស្គាល់ថាព្រះផ្ទាល់បានប្រកាសថាដាវីឌនឹងឃ្វាលព្រមទាំងដឹកនាំអ៊ីស្រាអែល។ រាជាណាចក្រនៅទីបំផុតរបស់ទ្រង់មិនមែនជាផលិតផលនៃមហិច្ឆតារបស់មនុស្សខ្វាក់ភ្នែកនោះទេ ប៉ុន្តែជាការសម្រេចនៃសេចក្តីសន្យារបស់ព្រះអម្ចាស់។ សេចក្តីសញ្ញាទៅវិញទៅមក៖ ដាវីឌបានធ្វើសេចក្តីសញ្ញាជាមួយពួកព្រឹទ្ធាចារ្យនៅចំពោះព្រះអម្ចាស់ ហើយពួកគេបានចាក់ប្រេងតាំងទ្រង់ជាស្តេច។ នេះបង្ហាញថាភាពជាអ្នកដឹកនាំព្រះគម្ពីរត្រូវបានបង្កើតឡើងនៅលើការជឿទុកចិត្តគ្នាទៅវិញទៅមក និងការទទួលខុសត្រូវជាជាងការគ្រប់គ្រងផ្តាច់ការដាច់ខាត។ (ខទី 4-9) ការដណ្ដើមយកយេរ៉ូសាឡិមជ័យជំនះជាយុទ្ធសាស្ត្រ៖ ដាវីឌបានដើរក្បួនទៅកាន់បន្ទាយស៊ីយ៉ូន (ក្រុងយេរូសាឡឹម) របស់ជនជាតិយេប៊ូស។ ពួកយេប៊ូសអួតថាបន្ទាយរបស់ពួកគេមិនអាចជ្រាបចូលបាន ប៉ុន្តែ ដាវីឌ និងបុរសរបស់គាត់បានដណ្ដើមយកវា។ បន្ទាយនេះបានក្លាយជា “ទីក្រុងរបស់ដាវីឌ” ជាផ្លូវការ។ អាណាចក្រនៃព្រះជាម្ចាស់៖ ការដណ្តើមយកក្រុងយេរូសាឡឹមគឺជាស្នាដៃដ៏អស្ចារ្យនៃទេពកោសល្យរបស់ក្បួនយោធា និងផ្នែគខាងវិញ្ញាណ។ វាគឺជាទឹកដីអព្យាក្រឹតមួយដែលមិនពេញចិត្តនឹងកុលសម្ព័ន្ធភាគខាងជើង ឬភាគខាងត្បូងឡើយ ដែលអនុញ្ញាតឱ្យវាដើរតួជារាជធានីដ៏ល្អឥតខ្ចោះ ជាស្នាក់ការកណ្តាល និងមានសុវត្ថិភាព។ ព្រះហស្តរបស់ព្រះអម្ចាស់៖ ខទី 9 ផ្តល់នូវចំណុចកំពូលខាងវិញ្ញាណនៃផ្នែកនេះ៖ «ដាវីឌកាន់តែមានអំណាចកាន់តែខ្លាំងឡើងៗ ពីព្រោះព្រះយេហូវ៉ាដ៏មានឫទ្ធានុភាពគង់នៅជាមួយទ្រង់»។ ភាពជោគជ័យរបស់ដាវីឌត្រូវបានសន្មតថាជាវត្តមានបន្តរបស់ព្រះជាជាងកម្លាំងកងទ័ពប្រយុទ្ធ។ ព្រះបន្ទូលដែលព្រះបានប្រទានមកខ្ញុំនៅថ្ងៃនេះ ………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………។ ១. ហេតុអ្វីបានជាទ្រង់ប្រទានខគម្ពីរនេះមកខ្ញុំដូចច្នេះ? ខ្ញុំនឹងទទួលតាមបង្គាបើទ្រង់។ ………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………។ ២. តើខ្ញុំអាចអនុវត្តន៍ព្រះបន្ទូលព្រះ ក្នុងជីវិតប្រចាំថ្ងៃបានដោយវិធីណា? តើខ្ញុំនឹងទទួលបានអ្វី ប្រសិនបើខ្ញុំបានធ្វើតាមបង្គាប់ទ្រង់? ………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………។ សេចក្តីអធិស្ឋាន ………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………។
|
ស្តេចដាវីឌទទួលជ័យជំនះលើពួកភីលីស្ទីន របាក្សត្រទី១ 14:1-17 20 July 2026
១រីឯហ៊ីរ៉ាម ជាស្តេចក្រុងទីរ៉ុស ទ្រង់ចាត់សារមកឯដាវីឌ ព្រមទាំងផ្ញើឈើតាត្រៅ និងជាងរៀបថ្ម ហើយជាងឈើ ដើម្បីនឹងសង់ដំណាក់ថ្វាយទ្រង់ ២ ដាវីឌក៏យល់ឃើញថា ព្រះយេហូវ៉ាបានតាំងទ្រង់ឡើងជាស្តេចលើសាសន៍អ៊ីស្រាអែលពិត...
